Forum Deelnemen aan het forum

Uw reactie, ervaring, bijdrage

Naam:  

Christel Deckers

In 'Goh' beschrijven Albert de Vries en Thijs Schiphorst verrassende ontmoetingen met men-sen met autisme. Het is een verademing om nu eens niet te lezen wat de beperkingen van mensen met autisme zijn en hoeveel geld de zorg voor deze mensen ons jaarlijks kost en dat deze kosten onbeheersbaar zijn. De afkorting 'goh' staat voor gelukte onverwachte handeling. In de ontmoetingen wordt gezocht aan de hand van de 'goh-techniek' naar mogelijkheden om mensen beter te laten functioneren. In het boek staan een aantal prachtige voorbeelden. Wat houdt deze techniek in? Je gaat actief op zoek naar de reden van storend of irritant gedrag via inlevend waarnemen, ontwerpend verkennen of reflecterend benoemen. Vervolgens beweeg je mee in dit storende of irritante gedrag op zoek naar gelukte onverwachte handelingen van diegene die dit gedrag vertoont. Deze gelukte onverwachte handelingen vormen dan de succeservaring waarop wordt voortgeborduurd. Om deze succeservaringen te kunnen vermenigvuldigen en delen, is het belangrijk om zicht-baar te maken welke succesfactoren een rol spelen bij de 'gelukte onverwachte handelingen'. Deze gesprekstechniek kan ook prima gebruikt worden door leidinggevenden in de aansturing van hun medewerkers. Concrete richtlijnen en werkbladen zijn als ondersteuning in dit boek opgenomen en zijn ook via de website van Ervarend leren gratis te downloaden. Ook geeft het boek handvatten aan leidinggevenden om in teamverband hun gespreksvaardigheden verder te vergroten. Maar natuurlijk kan iedereen wel handvatten gebruiken om beter om te gaan met irritant of storend gedrag van medewerkers. Daar hoef je geen leidinggevende voor te zijn. Het bijzondere van dit boekje is dat je een instrument, dat ontwikkeld is voor communicatie met mensen met autisme, vertaalt naar gebruik voor alle mensen. Ik kan me heel goed voor-stellen dat er nog veel meer instrumenten zijn die voor een specifieke doelgroep zijn ontwik-keld en die bredere toepassing verdienen. (12-09-2013)

Marijke Steenbruggen

Het is maar al te verleidelijk om direct te beginnen met gangbare interpretaties in de trant van ‘dit is het zoveelste boek over…’. Ja, waarover eigenlijk? Eén van de raadgevingen in het boek: volg iets, ook al snap je niet direct de inhoud, neem de situatie zoals die is, door ‘ja’ te zeggen. Daarbij is het een uitdaging dit niet-weten zo lang mogelijk uit te houden. Door‘ja’ te zeggen tegen de situatie, sta je stil bij wat er is. Je neemt het in je op en benoemt, wat er is. De auteurs noemen dit ‘mediterend inkeren’. De volgende stap in dit proces is dat je datgene wat er is, een plek geeft en het daar houdt waar het thuis hoort: ‘passend plaatsen’. Na dit toegepast te hebben en ‘ondergedoken’te zijn, wil je als derde stap in het proces, schrijven ze, voelen en ervaren dat het proces, dat beschreven staat ook klopt. De auteurs willen mensen, die samenwerken met mensen al of niet met een verstandelijke beperking en autisme, tools geven zodat je kunt omgaan met ‘moeilijk of onhandelbaar’ gedrag. Dit heet in het boek ‘onbegrepen gedrag’; je kunt gedrag dat als moeizaam of onmogelijk beleefd wordt met hun methode positief als bron van creativiteit zien. Heel systematisch aan de hand van drie voorbeelden onthullen de auteurs de voortgang in dit proces. Het eerste deel gaat over het thuisraken in en leren werken met deze methode. Je vindt er zelfs voorbeelden van hoe je het op papier(werkbladen) kunt noteren zodat het proces transparant is. In deel twee wordt het‘ontdekkend samenwerken’ in een team beschreven. Dit gebeurt op dezelfde zorgvuldige manier. Ook hier veel heldere voorbeelden van hun methode van ontdekkend samenwerken. In deel drie is er aandacht voor ‘verbindend wekken en sturend leidinggeven’. Tenslotte vind je in deel vier een aantal onderwerpen geschetst vanwaaruit zij werken zoals: de vrije wil, het meebewegen met behoud van eigen oriëntatie, ervaringen verdichten, de intuïtieve handeling als inspiratie voor deze methodiek. Is dat wat de auteurs in de titel beloven ook tevoorschijn gekomen in het boek? Veel meer dan dat, naar mijn idee! Het boek heeft ook nog eens een ‘glanzend randje’door de mooi verzorgde en afgewogen lay-out. De inhoud is weliswaar bedoeld voor mensen die in de zorg werken. Maar na lezing zie ik het als een praktisch werkboek voor een grotere groep mensen. Wie wordt er niet dagelijks geconfronteerd met het fenomeen ‘onbegrepen gedrag’ ? Door de zienswijze en tips die Albert de Vries en Thijs van Schiphorst aanreiken, krijg je een nieuwe uitdaging om mee aan de slag te gaan. Het boek is praktisch bruikbaar in het dagelijks samenleven en samenwerken. Het is een praktisch bruikbaar boek dat hopelijk veel afnemers vindt, die, als ze uit hebben, een zucht slaken: 'goh, wat een geluk dat dit boek verschenen is!' (goh = gelukte onverwachte handeling) (13-06-2013)

L. Ambagts

Terugdenkend aan het werken met het inlevend waarnemen van elkaar op onze teamdag, zie ik de wilsrichting aftastend vastpakken, die uit mijn beweging ontstond, als een wegwijzer voor mezelf. Ik kan dat herkennen. Ik zie de activiteit van het aftastend vastpakken als een soort ´methode´ om langzaam, met diepgang, verder te komen. Het tegenbeeld is ´de aarzeling´, die kom ik ook tegen en de remedie daartegen is dus: het vastpakken. Hoewel er niet een directe link met de agenda van die dag en het inlevend waarnemen was, heeft dit met elkaar ontdekkend en tegelijkertijd persoonlijk bezig zijn, een goede basis gelegd om met open aandacht de onderwerpen te bespreken die verder die beleidsdag aan de orde kwamen. (27-12-2009)